
ถึงเวลาที่จะต้องนั่งพัก ทบทวน หาอะไรซักอย่างที่มันจะเป็นสุข โดยที่เราไม่ต้องไปวิ่งไขว่คว้ามา แต่ให้ใจมันเป็นสุข อยู่นิ่งๆของมันเองภายใน คงจะมีอะไรที่ซ่อนอยู่ในใจนี้บ้าง
บางทีบางครั้ง เราเหนื่อยล้า กับการแบกรับภาระอันหนักอึ้ง มาตลอดชีวิต ถึงเวลาที่เราคงต้องผ่อนคลายภาระ ด้วยการปล่อยวางอะไรบางอย่างที่เราพอจะปล่อยวางได้
ถึงจะไม่ได้ทั้งหมด แต่ก็อาจจะเบาลงได้บ้าง ยังดีกว่านะ

การฝึกปลูกจิตสำนึกของ เราขึ้นมา มันจะช่วยให้เรามีจิตที่มองธรรมชาตได้ลึกซึ้ง....แต่เราก็คงไปบังคับใครไม่ได้
เราเอง ที่ต้องพยามสอนใจตนเอง....
ขอบคุณ "กัลยาธรรม" ที่คอยอบรมสอนสั่งอยู่เสมอมา
www.HappyOldy.com