พี่แว่น นิรุช บุดสา

การเพาะเห็ดแบบครบวงจร การทำผักสวนคนเมือง ปลูกพืชไม่ใช้ดิน น้ำพริก 4 ภาค

ครูกร คุณครูกรรณิการ์ อ่อนจิ๋ว พี่แว่น นิรุช บุดสา อดีตนักกีฬาทีมชาติไทย อดีตผู้จัดการสินเชื่อ แพทย์หญิง พรทิพย์ มงคลรัตน์ รศ. โสภาพรรณ นามวงศ์ คุณสุพจน์ ทรงเผ่า

วางแผนความสุข

ความสุขที่แท้จริง ถึงเวลานั่งพัก ทบทวนความสุขของชีวิต อยู่ตรงไหน โรคกระดูกพรุนและงานวิจัยเครื่องวัดความหนาแน่นของมวลกระดูก ออมเงินอย่างไรได้ประโยชน์สูงสุด? แพ้อาหารแอบแฝง 10 เคล็ดลับการดูแลสุขภาพให้แข็งแรงในผู้สูงวัย โรคอัลไซเมอร์และความเสื่อมของสมอง

เรื่องดีมาฝาก

ความสุข สว ราชาผลไม้ สาธุ คุณสุรินทร์ พิศสุวรรณ

พี่แว่น นิรุช บุดสา

"พี่แว่น" ประธานและผู้ก่อตั้งกลุ่ม "อาสาเพื่อน้อง"

ชีวิตในวัยที่เป็นนิสิต นักศึกษาในรั้วมหาวิทยาลัย เชื่อว่า ส่วนใหญ่จะต้องรู้จัก หรือผ่านการไป “เข้าค่ายอาสา” กันมาบ้าง บางคนก็เป็นผู้มีส่วนร่วมในการจัดกิจกรรมออกค่ายฯ เอง
แต่เมื่อวันเวลาผ่านไป เราก้าวสู่อีกช่วงของชีวิตคือวัยทำงาน เพื่อเติมเต็มให้กับชีวิตตัวเอง เดินหน้า ก้าวหน้าต่อไป ไม่รู้เมื่อไหร่ถึงจะมีครบ มีพร้อม มีเหลือ จนบางครั้งเราไม่ได้นึกถึง หรือมีเวลาให้กับการช่วยเหลือ แบ่งปันให้กับผู้อื่นอีก

วันนี้ เราได้รับการชักชวนจากน้องให้ไปร่วมสำรวจค่ายอาสา ช่วยแชร์ค่ารถตู้ ไปเลี้ยงอาหารกลางวันเด็กบนดอยกัน เราก็ตัดสินใจไป เพราะช่วงโควิดไม่ได้ไปไหนเลย เราเองก็อยากไปช่วย ไปดูแลเด็กๆ คิดถึงวันวานที่เคยออกค่ายอาสาด้วย และการไปค่ายอาสาฯ ครั้งนี้ ทำให้เราได้รู้จักกับ “พี่แว่น”

“พี่แว่น” หรือ “คุณนิรุช บุดสา” ประธานและผู้ก่อตั้งกลุ่ม “อาสาเพื่อน้อง”

เป็นหนุ่มที่มีหัวใจแห่งการให้อย่างแท้จริง โดยเริ่มจากการชักชวนเพื่อนๆ ไปแบ่งปันความสุข และมอบสิ่งต่างๆ ให้กับเด็กๆ น้องๆ ในกรุงเทพฯ และปริมณฑล เนื่องจากต้องทำงานประจำในวันธรรมดา ทำให้ไม่สะดวกที่จะไปที่ไกลๆ ซึ่งในตอนนั้นก็ยังไม่เข้าใจกับคำว่า “กลุ่มอาสา” คิดว่า การให้ที่ให้เมื่อพร้อมก็โอเคแล้ว แต่น้องที่มาชวนก็ไม่ล้มเลิก ยังคงเฝ้าชวนให้ไปร่วมค่ายอาสาอยู่ตลอด นานนับปี พี่แว่นจึงตัดสินใจไปร่วมด้วย งานของกลุ่มอาสาฯ งานแรกที่ไปร่วมคือ “การไปทาสีวัด” ทำให้พี่แว่นได้เห็นมุมมองใหม่ ได้เข้าใจการทำค่ายอาสาฯ เปิดมุมมองของการให้ที่แท้จริง ได้พบกัลยาณมิตรใหม่ๆ ที่มีหัวใจเดียวกัน จึงเริ่มชักชวนเพื่อนๆ ร่วมกิจกรรม งานแรกชวนกันได้ 40-50 คนเลยคิดว่า เราน่าจะมีชื่อเรียกกลุ่ม ก็เลยได้ชื่อ “อาสาเพื่อน้อง” ขึ้นมา

งานแรกที่กลุ่ม “อาสาเพื่อน้อง” จัดคือการไปมอบความสุข และเลี้ยงอาหารให้กับน้องๆ “ผู้พิการซ้ำซ้อนและทุพพลภาพ” จังหวัดราชบุรี แต่พบว่านี่ก็ยังไม่ตอบโจทย์เพราะดูเป็นการให้ที่ปลายเหตุ เหมือนเป็นการสนองความสุขของเรา ไม่ใช่สนองความต้องการของเด็กที่แท้จริง เหมือนไปให้ แล้วถ่ายรูป ว่าเราได้มาให้แล้ว โดยไม่ใช่ความต้องการที่น้องๆ ต้องการหรือเป็นความเดือดร้อนของชาวบ้าน พี่แว่นจึงปรับมุมมองและความคิดใหม่ ว่าทำอย่างไรถึงจะช่วยน้องๆ และชาวบ้านได้อย่างแท้จริง จึงทำการค้นหาโรงเรียนห่างไกลที่ขาดแคลน ทั้งจากการค้นหาเองหรือจากการแนะนำของกัลยาณมิตร เมื่อได้สถานที่แล้ว พี่แว่นจะต้องมาสำรวจก่อน เพื่อหาความต้องการของเด็กๆ และชาวบ้าน

พี่แว่น ตั้งกลุ่ม อาสาเพื่อน้อง มาได้ 7-8 ปีแล้ว โดยจัดค่ายอาสา ปีละ 3-4 งาน แต่ละงานจะต้องอยู่ร่วมกับชาวบ้านที่นั่น 2-3 วัน เพื่อให้จิตอาสาได้เข้าถึงจิตวิญญาณที่แท้จริง หลังจากทำค่ายอาสา มาหลายปี ทำให้ได้พบกับทีมงานที่มีจิตใจเดียวกัน พี่แว่นบอกเหมือนฟ้าส่งมาให้เจอกัน เพราะกลุ่มอาสาของพี่แว่น มีผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทางครบทุกด้าน ไม่ว่าจะเป็นทีมครัว ทีมก่อสร้าง ทีมปูน ทีมทาสี ทีมตัดผมฆ่าเหา ทีมนันทนาการ ทีมขนมอบ เบเกอรี่ ทีมชุมชนสัมพันธ์ เรียกว่าพร้อมครบทุกด้าน เมื่อพี่แว่นและทีม มาสำรวจเรียบร้อยก็จะกลับมาประชุม แจกงาน ทำงาน และแบ่งปัน เพื่อที่จะตอบโจทย์และให้ทุกคนได้รู้ ได้เข้าใจว่าทำไปเพื่ออะไร ทราบถึงการให้ด้วยใจที่แท้จริง เราเสียเงิน เสียแรง เสียเวลา แล้วได้อะไรกลับมาบ้าง

พี่แว่นบอกว่า สิ่งที่ได้ ไม่ใช่เพื่อตัวเราฝ่ายเดียว แต่เพื่อน้องๆ เพื่อชาวบ้าน โดยเฉพาะเมื่อไปโรงเรียนที่ห่างไกล เราได้มาให้สิ่งที่คุณครูต้องการเพื่อใช้สอนน้องๆ มาเป็นกำลังใจสนับสนุนคุณครู เพราะ “คุณครู” คือผู้ที่สำคัญที่สุด ครูผู้เสียสละ เป็นทุกอย่างของที่นี่ ถ้าคุณครูท้อและขอย้ายไป เด็กๆ ก็จะไม่มีคุณครู ไม่มีใครดูแลเด็กๆ

พี่แว่น ดีใจมากที่น้องๆ ร่วมค่ายอาสาหลายคน ที่เข้าร่วมโครงการ เติบโตออกไปสร้างกลุ่มของตัวเอง เหมือนพี่แว่นได้ “เพาะต้นกล้าแห่งการให้” ในหัวใจของหลายๆ คนให้แผ่ขยาย ออกไปช่วยเหลือกันมากขึ้น เพราะพี่แว่นบอกว่า พี่แว่นคงทำได้อีกไม่นาน ก็จะล้า ชราไป ไม่มีเรี่ยวแรง จนต้องลดบทบาท แต่ดีใจที่มีต้นกล้าใหม่ๆ สืบสานเจตนารมณ์ต่อ

เราอาจไม่สามารถเปลี่ยนแปลงระบบ หรือสร้างสิ่งใหญ่โตให้พื้นที่ห่างไกลเจริญได้ในพริบตา แต่เราสามารถหยิบยื่นความสุข สีสัน และกำลังใจให้กับ โรงเรียน คุณครู และชุมชนได้

ถามพี่แว่นว่า วางชีวิตของตัวเองต่อไปอย่างไร คำตอบของพี่แว่นคือ พี่แว่นจะทำต่อไป จนกว่าจะทำไม่ไหว แต่จะเพาะต้นกล้าให้ได้มากที่สุด ส่วน “ความสุข” ของพี่แว่น คือ การได้ค้นพบคุณค่าของตัวเอง ไม่ใช่มาจากคำนิยามที่คนอื่นยื่นให้ ชีวิตของพี่แว่น ไม่มีคำว่าพร้อมสำหรับชีวิต มีแต่คำว่า “พร้อมสำหรับการให้”

เราดีใจที่ได้รู้จักกับ “พี่แว่น” คนดีของสังคม ที่ยังคงเพาะต้นกล้าแห่งการให้ต่อไป และเราอยากส่งต่อแนวความคิดแห่งการให้ของพี่แว่น แวะเวียนเข้าไปดูความเคลื่อนไหวและงานกิจกรรม “อาสาเพื่อน้อง” ได้ที่ เพจ “อาสาเพื่อน้อง” นะคะ

เพจ "อาสาเพื่อน้อง" ของพี่แว่น "คลิก"

หมายเหตุ: ผลจากการสำรวจโรงเรียนที่ไปในครั้งนี้
“โรงเรียนบ้านแม่ออกผารู – ห้องเรียนสาขาทีนึเด”
หมู่บ้านทินึเด หมู่ 5 ตำบลแม่หละ อำเภอท่าสองยาง จังหวัดตาก
สิ่งที่เป็นความต้องการที่แท้จริง
1. ทาสีอาคารโรงเรียน
2. ทำทางเดินและบันไดขึ้นเนินเขา ซึ่งฤดูฝนจะลื่นมาก ทีมอาสาเอง ลื่นล้มกันหลายคน
3. ซ่อมแซม และปรับปรุงห้องน้ำ
4. อุปกรณ์การเรียนการสอนสำหรับเด็ก
5. หนังสือเพื่อจัดทำห้องสมุด ให้เด็กๆ ได้มีหนังสือฝึกอ่าน พร้อมชั้นวางหนังสือ
6. ทีวีและจานดาวเทียม เพื่อเรียนรู้ทางไกล และได้เห็นโลกกว้าง
7. อุปกรณ์ครัว การทำอาหาร จาน ชาม ช้อน ส้อม แก้วน้ำ
เมื่อสรุปผลจากการสำรวจแล้ว เราก็จะดำเนินการต่อให้เรื่องการหาทุนสมทบ

ณ วันที่เขียนเรื่องราว “พี่แว่น” นี้ เราได้รับทราบว่า ทีมค่ายอาสาเพื่อน้องได้รับการสนับสนุน “ทีวีและจานดาวเทียม” เรียบร้อยแล้ว น่าปลื้มใจมากเลยค่ะ สิ่งเล็กๆ น้อยๆ คนละไม้ คนละมือ สร้างความสุขให้เกิดในสังคมได้